Recensie Het Bezemstelen - bos, Theatergroep MAX.XS (5+)

Gepost op 27-10-11

Gezien, 23 oktober in Theater de Meervaart, Amsterdam.

"Deze voorstelling is voor het kind dat nooit of nauwelijks kennis heeft gemaakt met theater een leuke introductie."

Het spelen als uitgangspunt

Het podium staat vol oude kasten, plastic, stoeltjes en nog meer rommel. En ja, ook bezemstelen. Allemaal min of meer netjes in een hoekje, maar na verloop van tijd overheerst de chaos. De rommel begint te bewegen en er komen drie mensen langzaam tevoorschijn. Het spelen kan beginnen.

Alle rommel krijgt een nieuwe betekenis in het Bezemstelenbos. Een voetenbank is een hondje, een rol plastic ontvouwt zich tot een paard en een cape is een zeil op een schip in het water. Het Bezemstelenbos laat zien dat je geen duur speelgoed nodig hebt om te spelen. Kind en spel zijn natuurlijk onlosmakelijk met elkaar verbonden en daarbij speelt het gebruiken van je fantasie een grote rol. Kinderen zullen veel herkennen. Welk kind heeft niet een hut midden in de kamer gebouwd met lakens, kussens, stoelen of andere toevallige aanwezige spullen? Een verhaallijn is niet in de voorstelling terug te vinden, maar dat is ook niet de bedoeling. De combinatie van objecttheater en mime, de minimale teksten en de muziek en dans, krijgen een aparte plaats. Je ziet voor je ogen hoe theater gemaakt wordt.

"Moet je het zelf opruimen?"

Een minpunt is dat het publiek nauwelijks bij de voorstelling betrokken worden. Veel kindervoorstellingen halen hun kracht uit de interactie, hier is die eigenlijk afwezig. De afzonderlijke delen duren soms net te lang en meer (begeleidende) tekst, zou de reacties van het publiek uitlokken. In  het begin zie je het wel gebeuren, wanneer het spel gaat over het zoeken naar het bos. Een man, met een matras om zijn middel, vraagt elke bezemsteel waar het bos is en wordt consequent de verkeerde kant opgestuurd. Dit is beeldend, ondersteund door tekst, duidelijk en speels neergezet en lokt meerdere reacties uit. Het is jammer dat dit momentum niet kan worden vastgehouden, want de acteurs zijn duidelijk op hun plaats en hebben er plezier in.

De afstand tussen publiek en podium verkleint na afloop, wanneer de kinderen vragen kunnen stellen aan de drie acteurs. Een leuk en goed initiatief, want het helpt kinderen theater en theatermaken te begrijpen. Het interessants is natuurlijk de grote chaos van dichtbij te zien. De vraag of de acteurs de rommel ook zelf op moeten ruimen, is een oprechte vraag die je kan verwachten van ieder kind.

De voorstelling is vanaf 5 jaar oud tot 7/8 jaar geschikt. Deze voorstelling is voor het kind dat nooit of nauwelijks kennis heeft gemaakt met theater een leuke introductie. Ben je als kind al wat gewend, dan zal deze voorstelling misschien niet zoveel indruk maken.

Marleen Hiemstra