***Recensie Buitenstebinnen (Oorkaan en Twitching Eye Trio)

Gepost op 19-02-12

"Oorkaan en het Twitching Eye Trio maken muziek zeker toegankelijk voor een groot publiek. Voor een kind is BuitensteBinnen een leuke voorstelling: veel kleine grapjes, muziek en visueel veel om naar te kijken."

Oorkaan maakt sinds 2009 muziekvoorstellingen voor kinderen tot 12 jaar. Daarbij biedt zij ook musici de kans om ideeën te realiseren. Buitenstebinnen is zo'n samenwerking met het Twitching Eye Trio, drie jonge musici die zich richten op percussie. Hiervoor hebben ze een succesvolle tournee door Nederland afgerond, Trommelvuur .

In Buitenstebinnen staat het Trommelparadijs centraal. Het Trommelparadijs is een plaats waar ouders hun kinderen kunnen laten spelen, terwijl ze zelf lekker gaan shoppen. Wendy de receptioniste/oppas, gespeeld door een formidabele Reineke Jonker, doet haar uiterste best om de boel op orde te houden. Entree drie 'kinderen' die naar de trommels, vaten, bellen en houten bakken schieten en lekker chaos veroorzaken met hun getrommel. Of zoals Anna (6) het zegt: "Ik krijg hoofdpijn! " Dat vindt Wendy duidelijk ook.

En ja hoor, de liefelijke dame probeert het trio te leiden. Maar hoe lang hou je dat vol? En is met de muziek meedoen eigenlijk niet leuker dan orde houden? Deze 'kinderen' worden niet opgehaald en na 275 en 1000 zakken drop, geeft Wendy zich toch over aan de muziek. Want uiteindelijk kan dit trio muziek maken en spelen ze op hun trommels, gitaren, basgitaar, de xylofoon en allerlei voorwerpen de sterren van de hemel.

Muziek neemt het over

De muzikanten, zijn duidelijk goede musici. Ze spelen bevlogen en met passie. Dat het acteertalent daarbij ontbreekt, neem je voor lief. Reineke Jonker is als Wendy goed en transformeert van de georganiseerde dame in een Las Vegas style zangeres. Anna (6) "Ze kan goed zingen."

Maar het verhaal is los en vergt veel van de jonge kijkertjes. Sofia (7) "Ik snapte niet waarom de muziek stopte en het donker werd" Anna "Oh, was het een speelplek? Waarom speelden ze niet meer?"

Wellicht heeft dit te maken met het ritme van de voorstelling. Korte scènes wisselen elkaar af: toneel/muziek/toneel/muziek etc.  De eerste helft is daardoor langdradig en traag. Humor is zeker aanwezig, maar de muziek blijft onderbelicht. En als de muzikanten spelen en het publiek enthousiast meedoet en reageert, stopt het abrupt, om plaats te maken voor een lange monoloog over weggaan of niet weggaan, waardoor de vaart eruit is. "Wat zei ze nou? Ik snapte het niet en het werd eng" (Sofia)

Maar in de tweede gedeelte van Buitenstebinnen is muziek juist wel overheersend en is de vaart en passie van de spelers in de zaal voelbaar. Zang doet ook zijn intrede en levert energieke scènes op. De humor is gevat en hilarisch "Was die vieze onderbroek echt?! Die mevrouw kreeg hem op zijn hoofd! Echt grappig" (Anna en Sofia)

Het is ook geen gemakkelijke opgave om humor, muziek en toneelspel in elkaar over te laten gaan. "Ik had alleen liedjes ook leuk gevonden en vooral als je mee kan zingen zoals met Las Vegas ...hallo!" (Anna) Een voorstelling in concertvorm had ook gekund. Sofia: “De liedjes waren erg mooi en ik had meer willen horen.”

Oorkaan en het Twitching Eye Trio maken muziek zeker toegankelijk voor een groot publiek. Voor een kind is BuitensteBinnen een leuke voorstelling: veel kleine grapjes, muziek en visueel veel om naar te kijken. Ze leren er ook iets van. Sofia aan het begin van de voorstelling: "Wat is percussie?" Na afloop:  "Het was super! Trommels enzo zijn leuk. iedereen moet het zien!”

Wil je weten waar deze voorstelling tot begin mei speelt: klik hier!


Twitching Eye Trio: Jasper Goedman, Achim Heine, Marijn Korff de Gidts

Reineke Jonker spel/zang
Klaus Jürgens/Michiel de Regt regie
Hester Jolink vormgeving
Judith de Zwart kostuums
Desirée van Gelderen lichtontwerp
Saskia Koenders techniek