Recensie Kaap 2012 Fort Ruigenhoek Groenekan

Gepost op 30-05-12

Kaap 2012 laat zien dat kunst beleven met kinderen leuk is. Zeven weekenden lang dient Fort Ruighoek in Groenekan als het speelterrein van 19 kunstenaars. Vol avontuur, beeldende kunst, film, installaties, zelf kunst maken en wetenschappelijk onderzoek voor de hele familie, speciaal voor kinderen vanaf 7 jaar. “Ik vind het bijzonder dat het een plek is uit de geschiedenis in hele mooie natuur waar je lekker kunt rennen. Je kan er heel veel zien en soms moet je wel nadenken en er zijn net iets te veel brandnetels” (Bess, 7 jaar).

Curator Frank Koolen zoekt in Kaap 2012 naar orde in de bestaande wereld. Alle kunstenaars die hij voor deze editie heeft uitgenodigd dwingen zichzelf te blijven nadenken - ook al staat er al zo veel vast - en hun eigen ideeën te ontwikkelen. “De kunstenaar bepaalden zelf. Soms waren de kunstwerken wel een beetje raar want dan denk je dat je iets ziet, maar dat was helemaal niet zo. En soms vond ik het ook niet mooi of snapte ik het niet. Maar dat is was niet erg want ze [de vrijwilligers] vonden het leuk om erover te praten en alle antwoorden die wij gaven vonden ze goed.”

Kaap 2012 staat bol van spannende ontmoetingen, verbazing, begrip en onbegrip en creatief- en zelfstandig nadenken. Het thema wetenschap is voor het jonge publiek best pittig en abstract, maar een team van enthousiaste vrijwilligers biedt uitkomst. Bij elk kunstwerk staat een suppoost klaar om een toelichting te geven en desgewenst in discussie te gaan. Elke zondag zijn er laagdrempelige rondleidingen die voor meer vat op de kunstwerken zorgen. “Ik heb geleerd dat je heel erg moet kijken met je ogen en soms ook moet nadenken. Want soms denk je dat je iets ziet maar dat is het dus niet. Dat vond ik wel knap van de kunstenaars. En ik vond ook dat ze hun fantasie goed hebben gebruikt.”

Kaap verwelkomt kinderen en neemt hen serieus, maar laat vooral ook zien dat kunst een leuk en spannend avontuur is en lang niet altijd serieus genomen hoeft te worden. Waardoor de jonge toeschouwers overigens wel tot nieuwe inzichten kunnen komen. “Ik vond de pingpongballetjes [“Platte stenen, volle tonen” - Egill saebjörnsson] het leukst. Het was een soort computerspelletje en ook een soort muziekconcertje. Ik wilde zelf eigenlijk wel graag meespelen en vond het jammer dat er geen afstandsbediening en de computer alles besliste. En ik vond het frietjes maken van pudding heel leuk [openingsact – Frank Coolen]. Ik dacht wel dat als wij niet gelijk heel hard zouden slaan op de pudding maar veel langzamer, het misschien dan wel frietjes zouden worden. Is dat dan wetenschap omdat ik erover nagedacht heb?” _______________________________________________________________________________ Kaap 2012 is nog te zien t/m 8 juli, elke zaterdag en zondag. www.kaapweb.nl www.stormprojecten.nl